می ترسم... از روزی که دستهای تو هم سرد شوند

می ترسم... از روزی که به صدایت نیاندیشم

می ترسم... از روزی که در ذهنم نگاهت را نبینم

می ترسم... از روزی که تا ابد تو را نبینم

می ترسم... از روزی که بعد از آن تا بی نهایت تو را نشنوم

می ترسم... از نگاه تو... دستان تو... صدای تو...

می ترسم... از روزی که فقط به من نمی اندیشی

می ترسم... از نفس های تو،آن لحظه که با نبضم هماهنگ نزند

             می ترسم.....................

تقدیم به بهترین دوستم...

اون شام مهتاب کنارم نشستی
عجب شاخه گل وار به پايم شکستی

قلم زد نگاهت به نقش آفرینی
که صورتگري را نبود اين چنينی

پريزاد عشقو مه آسا کشيدی
خدا را به شور تماشا کشيدی

تو دونسته بودی، چه خوش باورم من
شکفتی و گفتی، از عشق پرپرم من

تا گفتم کی هستی، تو گفتی يه بی تاب
تا گفتم دلت کو، تو گفتی که درياب

قسم خوردی بر ماه ، که عاشقترينی
تو يک جمع عاشق ، تو صادقترينی

همون لحظه ابری رخ ماهو آشفت
به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت

گذشت روزگاری از اون لحظه ناب
که معراج دل بود به درگاه مهتاب

در اون درگه عشق چه محتاج نشستم
تو هر شام مهتاب به پايت شکستم

تو از اين شکستن خبرداري يا نه
هنوز شور عشقو به سر داری يا نه

تو دونسته بودی، چه خوش باورم من
شکفتی و گفتی، از عشق پرپرم من

تا گفتم کی هستی، تو گفتی يه بی تاب
تا گفتم دلت کو، تو گفتی که درياب

قسم خوردی بر ماه ، که عاشقترينی
تو يک جمع عاشق ، تو صادقترينی

همون لحظه ابری رخ ماهو آشفت
به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت

هنوزم تو شبهات اگه ماهو داری
من اون ماهو دادم به تو يادگاری

هنوزم تو شبهات اگه ماهو داری
من اون ماهو دادم به تو يادگاری

من اون ماهو دادم به تو يادگاری
من اون ماهو دادم به تو يادگاری
من اون ماهو دادم به تو يادگاری